O świętych patronach Europy: bracia Cyryl i Metody

Ta niewzruszona nadzieja ku przyszłości towarzyszyła z całą pewnością naszym Świętym Braciom. W chwilach najcięższych doświadczeń pomagała im trwać do końca z Chrystusem i dla Chrystusa. Święci Cyryl i Metody mogą stawać się dla nas zawsze wzorami trwania w naszej wierności Cierpiącemu i Zmartwychwstałemu Chrystusowi. Apostolstwo chorych, 2/2007




Umiłowani w Chrystusie Panu Chorzy i Przyjaciele Apostolstwa Chorych!

W naszym kolejnym, tegorocznym spotkaniu przyjrzyjmy się postaciom dwóch wybitnych braci, pochodzących z greckich Salonik. Od ich słowiańskiej nazwy (Sołuń) są nazywani Braćmi Sołuńskimi. Myślę tu o wybitnych, świętych braciach – Cyrylu i Metodym. Pochodzili oni z bogobojnej rodziny chrześcijańskiej wyższego oficera miejscowego garnizonu.

Święty Cyryl (właściwe imię Konstantyn).

Urodził się w roku 826 lub 828. Obdarzony szczególnymi zdolnościami ukończył chlubnie studia w Konstantynopolu. Konstantyn został bibliotekarzem przy świątyni Hagia Sofia. Jako człowiek jeden z najbardziej wykształconych swego czasu otrzymał rzadki wówczas przydomek Filozofa. Nie znajdując upodobania w życiu dworskim Konstantyn wstąpił do pewnego klasztoru nad Bosforem. Odszukany i poproszony objął wykłady z filozofii w szkole cesarskiej. Jednakże wkrótce (rok 855) udaje się na górę Olimp do Bitynii, gdzie już przebywał jego starszy brat, święty Metody.

Wezwani przez cesarza Michała III udają się obaj bracia z misją do Chazarów na Krymie (860/861). W tym celu święty Cyryl nauczył się języka hebrajskiego, by mógł prowadzić dysputy z Żydami, a także języka syryjskiego, by móc prowadzić dialog z Arabami z Syrii. Odpowiadając później na prośbę wielkomorawskiego księcia Rościsława, skierowaną do Konstantynopola, aby przysłano misjonarzy święty Cyryl wraz z swym bratem Metodym podejmują się misji wśród mieszkańców Moraw i Panonii. Niezwykle pożytecznym osiągnięciem Sołuńskich Braci - Misjonarzy stało się wprowadzenie do liturgii języka słowiańskiego pisanego alfabetem greckim. Pismo to nazwano później głagolicą. Następnie jeden z uczniów świętego Metodego wprowadził do tego pisma majuskuły (duże litery)języka greckiego. Pismo to nazwano cyrylicą. Święci bracia celowo zdecydowali się na ten śmiały krok, by Słowianom tamtejszym, którzy jeszcze nie posiadali własnego pisma, uczynić bardziej czytelnymi, zrozumiałymi liturgiczne teksty. Papież Hadrian II(+872 r.)przyjął bardzo serdecznie obu misjonarzy, potwierdził ważność słowiańskich ksiąg liturgicznych i polecił ich uczniów wyświęcić na kapłanów. Konstantyn jakby w przeczuciu bliskiej już śmierci pozostał w Rzymie, gdzie wstąpił do jednego z klasztorów greckich. Wówczas sobie obrał nowe imię zakonne Cyryl. Dnia 14 lutego 869 roku święty Cyryl zmarł w obecności swojego brata, świętego Metodego.

Święty Metody (właściwe imię Michał).

Drugi z Braci Sołuńskich urodził się również w Salonikach pomiędzy 815 a 820 rokiem. Był on starszym bratem Cyryla. Posiadając wybitne prawnicze uzdolnienia wstąpił na drogę kariery urzędniczej. Spełniał on nawet urząd archonta, czyli zarządcy, namiestnika cesarskiego w jednej z prowincji słowiańskich. Biorąc czynny udział w życiu publicznym zapragnął się poświęcić służbie Bożej w klasztorze. W roku 840 wstąpił do jednego z klasztorów znajdującego się na Olimpie w Bitynii. Tutaj przybrał imię Metody. Wkrótce został igumenem, czyli przełożonym tego klasztoru. Około roku 855 znalazł się w tym klasztorze także święty Cyryl. Wspólnie będą chrystianizować Chazarów na Krymie, a później mieszkańców Moraw i Panonii.

Od chwili śmierci swego brata Cyryla na Metodego spada cały ciężar prac misyjnych. Wyświęcony przez papieża Hadriana II na biskupa zostaje mianowany arcybiskupem Moraw i Panonii oraz delegatem papieskim z wszelkimi uprawnieniami misyjnymi. Mimo wielu przeciwności Metody trwał mężnie na wyznaczonym posterunku. Papież Jan VIII(+882)przyjął go bardzo życzliwie i potwierdził wszystkie nadane świętemu Metodemu uprzednio przywileje. W tym czasie doszło do pojednania Rzymu z Konstantynopolem. Święty Metody udał się zatem do patriarchy Socjusza(ok. 820-891), aby przekazać mu sprawozdanie ze swojej działalności (881 lub 882). Został także uroczyście przyjęty przez cesarza.
«« | « | 1 | 2 | » | »»

Reklama

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Pobieranie...

Reklama

Reklama

Reklama