Zima mrozi, nie dowozi, w zaspach tkwi...

Nie trzeba bomb atomowych, broni biologicznej czy chemicznej albo wirusów grypy – wystarczy wyłączyć prąd, a nasz świat znika. Tak się stało w czasie największej od lat awarii prądu na Śląsku w styczniu tego roku. 80 tys. ludzi w ciągu kilku chwil odbyło podróż w czasie. Do przeszłości. Niedziela, 31 stycznia 2010



Jesteśmy uzależnieni od prądu. Prąd to fundament naszej cywilizacji. Siła napędowa codzienności. W normalnych warunkach prąd po prostu jest – jak powietrze. W normalnych warunkach nie zdajemy sobie sprawy, jak bezbronni jesteśmy bez niego. Nie trzeba bomb atomowych, broni biologicznej czy chemicznej albo wirusów grypy – wystarczy wyłączyć prąd, a nasz świat znika. Tak się stało w czasie największej od lat awarii prądu na Śląsku w styczniu tego roku. 80 tys. ludzi w ciągu kilku chwil odbyło podróż w czasie. Do przeszłości.

Na ratunek

Deszcz zamarza na wszystkim, czego dotknie. Pada w nocy z 8 na 9 stycznia. Potem deszcz przechodzi w mokry, ciężki śnieg. W lasach, w parkach, na skwerach, przed domami drzewa pękają jak zapałki. Czasem dokładnie na pół, czasem przechylone upadają z trzaskiem na ziemię. Przewody elektryczne dotknięte przez gałęzie powodują zwarcie. Zwarcie automatycznie wyłącza fragment sieci. W miastach takie uszkodzenia wychwytuje się dość szybko. Gorzej na wsiach, gdzie kilometry sieci biegną w lasach, w polach. Wtedy niełatwo odnaleźć miejsce uszkodzenia. Najtrudniej jest w okolicach Częstochowy i na południe od niej. Zlodowaciał rejon zawierciański, myszkowski. We wsiach Czatachowa czy Niegowa ludzie muszą sobie radzić bez prądu już ponad dwa tygodnie.

Awaria na taką skalę oznacza setki domów z zimnymi kaloryferami, z pozamarzaną w rurach wodą, ze świeczkami na stole, z jedzeniem trzymanym w śniegu.

Wojewódzkie Centrum Zarządzania Kryzysowego w Katowicach podaje, że uszkodzonych jest 17 linii wysokiego napięcia, 98 – średniego i 1,6 tys. – niskiego. Takiego lodu nie pamięta nikt. Nieustannie pracuje w terenie 40 ekip. Przez chwilę zagrożony jest Wojewódzki Szpital Specjalistyczny na częstochowskiej Parkitce. Do Domu Opieki Społecznej w Białej Wielkiej k. Lelowa strażacy ściągają agregat prądotwórczy. Najpierw przywraca się dostawy prądu w takich miejscach. Inni muszą radzić sobie sami. Dyrektorzy zamykają szkoły. W klasach jest zbyt zimno.

Przestają kursować pociągi. Od strony dworca PKP w Częstochowie widać idące w górę snopy iskier. To zwarcia na liniach trakcyjnych. W polach stoją pociągi dalekobieżne i te regionalne. – O północy zadzwoniła do nas synowa, że od 5 godzin siedzi w pociągu z Warszawy – opowiada mieszkaniec Częstochowy. – Chcieliśmy po nią jechać, ale biedaczka nawet nie wiedziała, gdzie jest. Znalazła wreszcie kolejarza, ale ten na pytanie, gdzie stoi pociąg, odpowiedział, że jeden Bóg wie…

Wokół lodowata ciemna pustka, szalejąca zamieć i ludzie złapani w pułapkę zimowej nocy. Do mediów dostaje się nagranie rozmowy kierownika jednego z takich unieruchomionych pociągów, który dramatycznym głosem domaga się od przełożonych działań. – Mamy coraz zimniej, w pociągu są dzieci... Zróbcie coś!

Niewiele lepiej jest na drogach. W regionie część dróg jest w ogóle nieprzejezdna, a na pozostałych gruba warstwa lodu, pełno konarów i gałęzi. Sytuacji długo nie daje się opanować, mimo nieustannej pracy 60 solarek. Stacje benzynowe opustoszały jak za czasów benzyny na kartki. Dystrybutory w końcu też na prąd. Ludzie są coraz bardziej poirytowani. Gdy na ich prośbę Wojewoda Śląski odmawia wprowadzenia w rejonie myszkowskim stanu klęski żywiołowej, rozgoryczenie sięga zenitu. W myszkowskim nie ma prądu drugi tydzień. A zanosi się, że będzie i kolejny. Wściekli ludzie nie kryją oburzenia.

– To jest jakaś niewiarygodna sytuacja. Katastrofalna. Dlaczego urzędnicy tego nie widzą?! Uciążliwość codziennego życia to jedno. Ale ogromne straty ponoszą przecież tutejsze firmy. Małe i średnie rodzinne interesy, które pozbawione prądu stoją bezczynnie. Część z nich nie nadrobi już strat. Nikt nie bierze tego pod uwagę? A rolnicy? Hodowcy martwią się o zwierzynę. Ciągi dostarczające paszę i wodę na fermach hodowlanych także działają na prąd. Nikogo nie cieszy to przymusowe wolne, bo zarobią mniej.

Jak za króla Ćwieczka...

– Pierwszy raz widziałem deszcz, który na moich oczach zamieniał się w lód. Nocą wyszedłem do ogrodu popatrzeć na stary świerk. Woda na nim tężała, tworząc otoczki z lodu. Każda igła oddzielnie. Jak w misternej robocie jubilerskiej. Rankiem obudził mnie chłód – zimne kaloryfery, w kranach cicho. Sąsiad pokazał mi drzewa pod lasem, które rzędem, jedno po drugim wisiały bezwładnie na liniach wysokiego napięcia. Nie widziałem nigdy, żeby je coś aż tak wygięło w pałąk – opowiada mieszkaniec Kusiąt. –Trzasnęło i po wszystkim. Sześć dni bez prądu.



«« | « | 1 | 2 | » | »»

Reklama

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )
    Pobieranie...

    Reklama

    Reklama

    Reklama