Z krzyżykiem na szyi

Człowiek nowoczesny, europejski nie może być religijny, mieć poglądów zbieżnych z nauczaniem Kościoła – taki przekaz coraz częściej płynie ze środowisk opiniotwórczych. Posłaniec, 8/2009



Bardzo pouczające było dla mnie spotkanie z młodymi Niemcami na placu św. Piotra w Rzymie 19 kwietnia 2005 roku. Grupka dwudziestolatków cieszyła się z wyboru kardynała Ratzingera na papieża, bo – jak mówili – w gronie rówieśników nie będą już musieli się wstydzić, że są katolikami.

Pozorna wolność działania

To co jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu wydawało się w Polsce niemożliwe, staje się jak najbardziej realne. Są środowiska, w których przyznanie się do praktyk religijnych, a przede wszystkim do akceptowania w całości nauczania Kościoła, jest uznane za dziwactwo albo towarzyskie faux pas. W ten sposób słowa Jana Pawła II o tym, że do pełnienia swej misji Kościół nie potrzebuje żadnych przywilejów, a tylko wolności, nabierają w Polsce, zaskakująco, aktualności.

Nie chodzi o wolność w sensie instytucjonalnym, jakiej brakowało przed 1989 rokiem, ale wolność ograniczaną przez nowy rodzaj ideologii, jaką w Europie stała się sekularyzacja, z jej szczególnym przejawem – tzw. poprawnością polityczną. Wiem, że antyklerykałowie, ale także po prostu ludzie niewierzący oburzą się w przekonaniu, że Kościół w Polsce ma potężny wpływ na całe życie publiczne. A jednak jesteśmy świadkami nasilania się zjawisk, które katolików mogą niepokoić i powinny mobilizować do pozytywnego działania.

Pod koniec lat 90. wydawało się, że wszystko wróciło wreszcie do normalności. Kościół otrzymał osobowość publicznoprawną, o co walczył przez kilkadziesiąt lat w PRL, jego miejsce w państwie określiły konstytucja i konkordat. W szkołach przywrócone zostało nauczanie religii (co w samym Kościele ma i zwolenników, i przeciwników), wprowadzono ustawę ograniczającą aborcję. Temu wszystkiemu towarzyszyły potężne konflikty, przypominające wojnę religijną między państwem a Kościołem, w której obydwie strony popełniły wiele błędów. Kościół oskarżano o chęć stworzenia państwa wyznaniowego, co było niedorzecznością, ale i tryumfalizm, co niestety bywało celnym spostrzeżeniem. Ten etap mamy już za sobą.

Prawne ramy obecności Kościoła w życiu państwa demokratycznego zostały określone, a zasady demokracji z wolnym rynkiem idei, światopoglądów ścierających się w debacie publicznej, z trudem, ale przez Kościół zaakceptowane. Dla mnie ważnym tego przykładem jest oświadczenie prezydium Episkopatu i komisji bioetycznej z grudnia ubiegłego roku w sprawie projektu ustawy o in vitro. Wskazano w niej na istnienie dwóch płaszczyzn: moralnej, która obowiązuje katolików niezależnie od rozwiązań ustawowych, i prawnej, która w demokracji nakazuje szukanie kompromisów.

Sumienie czy poprawność polityczna?

Równocześnie z tymi procesami od końca lat 90. coraz mocniej daje o sobie znać kultura antychrześcijańska, co doskonale, choć w najbardziej prostej postaci widać na przykładzie popularności książek Richarda Dawkinsa czy Dana Browna albo po prostu oferty większości polskich mediów. Ale nie to najbardziej niepokoi, ani nawet obraźliwe kampanie reklamowe zachodnich koncernów, które świadomie wywołując oburzenie, liczyły na zainteresowanie klientów.

Chodzi o coś dużo bardziej niepokojącego – o “poprawność polityczną”, która ingeruje w wolność sumienia i wyznania. Jeszcze do niedawna słyszeliśmy o tym tylko w informacjach płynących z Zachodu. Fałszywie pojęta ochrona uczuć religijnych powoduje na przykład, że już kolejna osoba w Wielkiej Brytanii straciła pracę z powodu noszenia na szyi krzyżyka.



«« | « | 1 | 2 | » | »»

Reklama

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

  • Jacek
    22.08.2009 17:07
    Czas by wreszcie jedyna teokracja w sercu Europy zamilkla lub przeniosla sie do Iranu!

    Ciemnogrod na ciemna strone Ksiezyca!
  • beta
    22.08.2009 19:24
    Wydaje się że jednym z błędów Kościoła w Polsce po 89 r było niewykorzystanie świeckich przygotowanych do wzięcia odpowiedzialności za prace w Kościele. Przecież tysiące młodych było wówczas uformowanych przez oazę i inne ruchy kościelne a nauczanie Jana Pawła II umacniało w nich świadomość tego że są Kościołem i za Kościół są odpowiedzialni. Niestety zabrakło w Kościele polskim ludzi którzy by im zaufali. Dziś żyją w dużej części w zgodzie z nauką Kościoła, ale są nieaktywni.
    Wydaje się że dopóki nie zostaną jasno określone zadania świeckich w Kościele i nie będą to zadania marginalne,Kościół w Polsce będzie znajdował się na równi pochyłej na której końcu jest sekularyzacja. inną kwestią jest zmiana mentalności duchowieństwa. Większość księży uważa że jest tak samo dobrymi spowiednikami, kucharzami, katechetami i budowlańcami. A przecież nikt nie może być najlepszy we wszystkim. Czasem świecki naprawdę wie lepiej:)
  • marianna
    23.08.2009 18:07
    Nie sądzę, żeby oskarżanie Kościoła o tryumfalizm, często pojawiające się w latach dziewięćdziesiątych było lub "bywało" (cóż za ładne sformułowanie asekuracyjne!) celnym spostrzeżeniem. Chyba że za tryumfalizm uznamy uzasadnioną radość z zawłaszczonych uprzednio przez komunistów a odzyskanych wreszcie obszarów wolności albo satysfakcję z tego, że kolejny raz kolejny antyreligijny system nie przemógł Kościoła.
    Zgadzam się w pełni z tym, że Kościoła trzeba bronić profesjonalnie, ale cóż z tego, jeśli profesjonaliści tkwią po uszy w systemie politycznej poprawności i tak są przejęci tym, co napisze "GW", że nie są w stanie wyjść poza schematy. Lepsi są chyba jednak amatorzy, którzy nie mają zielonego pojęcia o tym, że żyjemy w czasach postchrześcijanskich, że chrześcijaństwa można się wstydzić i że krzyżyk najlepiej schować.
    Osobiście, jeśli ktoś w moim otoczeniu atakuje Kościół jako taki, robię wielkie oczy i pytam słodkim głosem: "A czego ty właściwie ode mnie chcesz?" Skutkuje prawie zawsze.
  • M.
    24.08.2009 19:07
    Sam jesteś jeszcze większy ciemniak, Jacku! A wiesz dlaczego? Bo powtarzasz jak małpka bezmyślne slogany!
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )
    Pobieranie...

    Reklama

    Reklama

    Reklama