Anoreksja i bulimia – profilaktyka

Modelki, aktorki, sportowcy zachęcają młode kobiety i dziewczęta do "bycia lekkimi i mniej krągłymi". Proponują stosowanie rygorystycznych diet, wykonywanie zabiegów kosmetycznych usuwających tkankę tłuszczową, zażywanie leków oraz uprawianie intensywnych ćwiczeń fizycznych. Wychowawca, 9/2008



Modelki, aktorki, sportowcy zachęcają młode kobiety i dziewczęta do „bycia lekkimi i mniej krągłymi”. Proponują stosowanie rygorystycznych diet, wykonywanie zabiegów kosmetycznych usuwających tkankę tłuszczową w poszczególnych partiach sylwetki, zażywanie leków wspomagających proces odchudzania oraz uprawianie intensywnych ćwiczeń fizycznych. Duża część kobiet i dziewcząt ulega tym wpływom, utwierdzając się w przekonaniu, że idealne ciało powinno być pozbawione tkanki tłuszczowej. Zbyszko Melosik na określenie tej sytuacji, używa terminu „mania szczupłego ciała” [1]. Konsekwencją tzw. „dyskursu szczupłego ciała” może być wzrastająca liczba przypadków zachorowań na anoreksję i bulimię psychiczną u młodzieży (zwłaszcza u dziewcząt w okresie adolescencji) [2].



Anorexia nervosa – istota i główne objawy


Anorexia nervosa (z grec. an – brak, orexis – apetyt) to schorzenie o podłożu psychicznym, którego istotą jest świadome, rygorystyczne ograniczanie ilości przyjmowanych pokarmów, sile koncentrowanie się na wyglądzie zewnętrznym i masie ciała, powiązane z panicznym lękiem przed przybraniem na wadze. Przyjęło się błędne twierdzenie, że chorobie tej towarzyszy brak apetytu. Tymczasem osoby cierpiące na anoreksję doświadczają uczucia głodu, ale odmawiają spożywania posiłków w obawie przed przytyciem.
Anoreksja najczęściej dotyka dziewczęta w okresie adolescencji (pomiędzy 12. a 19. rokiem życia). Dolna granica wieku zachorowań nieustannie się obniża, znane są przypadki występowania anoreksji u dzieci między 8. a 12. rokiem życia. Chłopcy stanowią niewielki odsetek populacji osób chorujących.

Głównymi objawami anoreksji są:

 

  • odmowa utrzymania ciężaru ciała na poziomie co najmniej 85% wartości oczekiwanej (należnej) dla wieku i wzrostu osoby;
  •  

  • paniczny lęk przed przybraniem na wadze;
  •  

  • postrzeganie kształtu i wagi ciała w sposób zaburzony (osoby chore pomimo znacznej niedowagi spostrzegają swoje ciało jako nienaturalnie grube);
  •  

  • przecenianie wyglądu zewnętrznego przy samoocenie;
  •  

  • zanik miesiączki;
  •  

  • stosowanie niewłaściwych, wręcz patologicznych metod obniżania masy ciała, takich jak: głodzenie się, stosowanie różnorodnych diet, uprawianie intensywnych ćwiczeń fizycznych, prowokowanie wymiotów, zażywanie środków przeczyszczających;
  •  

  • obsesyjne liczenie wartości kalorycznej spożywanych pokarmów;
  •  

  • ukrywanie i wyrzucanie jedzenia;
  •  

  • unikanie jedzenia w towarzystwie innych osób;
  •  

  • niedostrzeganie konsekwencji zbyt niskiej masy ciała.
  • «« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | » | »»

    aktualna ocena |   |
    głosujących |   |
    Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

    Dodaj komentarz
    Gość
      Nick (wymagany lub )

      Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

      Pobieranie...