Światłość w ciemności świeci

Niedziela 5/2012

Ofiarowanie Pańskie oznacza, że z kościołów znika sceneria Bożego Narodzenia. Sprzed oczu jednak nie może zniknąć prawda o Wcieleniu Słowa Bożego

 

Ludzie w najróżniejszy sposób próbują się przygotować na ostatnią chwilę życia. Niektórzy informują najbliższych o numerach konta bankowego czy o miejscu przechowywania ważnych dokumentów. Są jednak i tacy, którzy na moment swojej śmierci przechowują w wiadomym miejscu gromnicę, a tuż obok niej – zapałki, by w razie nagłej potrzeby nie stracić ani minuty z uciekającego szybko czasu.

O, gwiazdo betlejemska

Lutowe święto nazywane jest Ofiarowaniem Pańskim, ale w ludowym przekazie często mówimy o dniu Matki Bożej Gromnicznej. Święto to jest jakby przeciwległą, krańcową klamrą, która zamyka cały okres skoncentrowany wokół narodzin Chrystusa: od Adwentu do 2 lutego, kiedy z kościołów znika bożonarodzeniowa sceneria. Wspólnym mianownikiem tego okresu jest bogata symbolika światła. Najpierw towarzyszy ona dzieciom idącym na Roraty z lampionem w ręku. Kiedy wchodzą do kościołów, których wnętrza pogrążone są w mroku, a światło rozświetla świątynię dopiero po obrzędach wstępnych, gdy cały kościół śpiewa hymn na cześć Boga.

Symbolika światła w jeszcze większym stopniu obecna jest w liturgii podczas okresu bożonarodzeniowego. Za przykładem Mędrców ze Wschodu wierni podążają wtedy za tajemniczą gwiazdą ku Nowonarodzonemu. Niektórzy próbują nawet doszukiwać się naukowych śladów gwiazdy w historycznych wydarzeniach, które miały miejsce przed dwoma tysiącami lat na jerozolimskim niebie. Dla jednych więc gwiazda ta oznacza upadek meteoru, dla innych – pojawienie się komety Halleya. Dla wszystkich jednak, nie wyłączając ludzi XXI wieku, gwiazda ta ma charakter metaforyczny. Oznacza tajemnicze światło, które w zadziwiający sposób prowadzi do Boga. Czasami taką wskazówką może być choroba czy jakieś nieszczęście, które zadając ból, każe zwrócić uwagę na Boga. Innym razem – przypadkowo spotkany człowiek, dobre słowo albo przeczytany wiersz. Dla chrześcijanina pewne są w tym kontekście dwa elementy: przede wszystkim Bóg z całą pewnością wzywa każdego człowieka, oświetlając jego drogi swoim światłem, ale drugi krok należy do człowieka, który nie może pozostać obojętny na jego blask.

Światło na oświecenie pogan

Ostatnim elementem zimowego tryptyku w liturgii jest blask świecy gromnicznej. Ona także wskazuje na Jezusa Chrystusa – Światłość wszechświata. Aby odczytać jej treść, trzeba uważnie wczytać się w teksty przeznaczone na dzień Ofiarowania Pańskiego. W Mszale jest więc mowa o Jednorodzonym Synu, który przyjął ludzkie ciało i został przedstawiony w świątyni. Słowa z modlitwy kończącej obrzędy wstępne Eucharystii w oczywisty sposób nawiązują do opisu z Łukaszowej Ewangelii: „Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu” (por. Łk 2, 22). Wydarzenie to, zgodnie z żydowskim prawodawstwem, miało miejsce w czterdziestym dniu po narodzeniu Jezusa.

W Księdze Wyjścia jest zapisany nakaz Pana wypowiedziany do Mojżesza: „Poświęćcie Mi wszystko pierworodne. U synów Izraela do Mnie należeć będą pierwociny łona matczynego – zarówno człowiek, jak i zwierzę” (Wj 13, 1). Nakaz ten nawiązywał do czasów niewoli egipskiej. Gdy faraon wzbraniał się uwolnić Izraelitów, Pan wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej (por. Wj 13, 15).

Jak zatem interpretować związek gromnicznej świecy ze wspomnieniem Ofiarowania Pańskiego? Najbardziej poucza nas chyba wyznanie Symeona, który przy okazji przyniesienia Jezusa do świątyni wypowiada znamienne słowa: „Światło na oświecenie pogan” (Łk 2, 32).

By pełniej zrozumieć to zawołanie, trzeba się wczuć w mentalność narodu wybranego. Przez setki lat Żydzi oswajali się z prawdą o swojej wyjątkowości. Spośród wszystkich ludów tylko oni mieli poczucie, że zmierzają do zbawienia. I nagle pojawia się wyczekiwany Mesjasz, a wraz z nim – uniwersalizm zbawienia. To znaczy, że przymierze zostało rozszerzone na wszystkich, także na pogan.

W taki sposób symbolikę tę wyjaśnia jeden z Ojców Kościoła, św. Sofroniusz: „Nawiedziło nas z wysoka wschodzące Słońce i oświeciło tych, którzy przebywali w ciemnościach. Dlatego podążamy, trzymając zapalone pochodnie. Dlatego biegniemy, niosąc światła”.

Żydowska lekcja Jezusa

Czego nas zatem uczy święto obchodzone 2 lutego? Niesie ono ze sobą na pewno wiele treści, warto jednak skupić się przynajmniej na trzech. Po pierwsze – Najświętsza Rodzina uczy nas pobożności. Maryja i Józef byli praktykującymi Żydami, wyznającymi religię mojżeszową.

Po drugie – wartym podkreślenia faktem jest także to, że Rodzina Święta nie należała do ludzi bogatych. O tym ostatnim świadczy ofiara, którą mieli złożyć z okazji ofiarowania: parę synogarlic albo dwa młode gołębie (por. Łk 2, 24). Taka ofiara była obowiązkiem właśnie ludzi ubogich.

Po trzecie – wielkimi bohaterami Łukaszowego przesłania są Symeon i prorokini Anna. Oboje przez lata wyczekiwali Zbawiciela z ufnością. Dla ludzi pogrążonych w chaosie XXI wieku są więc prawdziwymi wzorami wytrwałej wiary.


Matka Boża Gromniczna

Z inspiracji obrazem Piotra Stachiewicza

Wzywana – broni!!
Jak od wilków domy,
Tak i od grzechów dusze...
Z gromnicą w dłoni
Uśmierca zła gromy
I w nas sumień katusze...
Stroskana – kłoni
Ku cnocie nas, bo my
Ciągle w zim zawierusze...
W czarnych dni toni
Znak od Niej widomy
Kieruje nas ku skrusze...
Różańcem chroni:
„To miecz złu wiadomy;
Serc okowy nim kruszę”.
W czystej róż woni
Jawi dusz cel łakomy...
Z Nią – ku Niebu wyruszę.


Wojciech Włocki
 

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

  • gut
    01.02.2012 14:03

    Obecny Papież piszę, że między Bożym Narodzeniem a Zmartwychwstaniem jest Droga Krzyża - tj. Wielki Post, Triduum itp. Ofiarowanie Pańskie jest już antycypacją, partycypacją Drogi Krzyża, dlatego aby wierzący miał siły do przebycia tej Drogi Krzyża i nie popadł w smutek musi maksymalnie nasycić się Radością Święta Bożego Narodzenia, śpiewać kolędy (do jutra jeszcze można :) jaki i korzystać z czasu karnawału. Także CIESZMY SIĘ :)

  • gut
    01.02.2012 18:23

     Ks. Marek Łuczak :) pięknie i słusznie pisze, nie może zniknąć prawda o Wcieleniu Słowa Bożego. Jedną z głównych cech chrystologii Pierwotnego Kościoła już czasów judeochrześcijańskich w temacie Wcielenie Słowa Bożego była sprawa "Ukrytego Zstąpienia" widzimy to kiedy Anioł mówi do Maryi, moc Najwyższego osłoni Cię. Pierwotny Kościół nauczał, że Ojciec wysłał Syna który zakrył swoje bóstwo, przy aniołach stał się aniołem, przy ludziach stał się człowiekiem, przy mocach mocą (Kol2,15 lub np. Gwiazda) aż kresu swojego zstąpienia,w rzeczywistości zstąpił On w łono Maryi, tym samym nie rozpoznali tego który zstąpił z Niebios, pada pytanie Któż jest tym królem chwały ? PS(24)pada odpowiadz;, Pan mocy oto król chwały. Zasadnicza idea Wcielenia to Wcielenie ukryte przez Aniołami obecna u św. Pawła 1 Kor 2,8. Ważnym aspektem Pierwotnego Kościoła była Gwiazda Betlejemska oznacza samego Chrystusa,Mesjasza który pokonuję złe moce panujące na niebie. Wyjątkowy charakter Gwiazdy polegał nie tylko na Jej wielkości ale i na znaczeniu, Światłość Gwiazdy to Mesjańska światłość, która rozprasza ciemności, promieniuję światłem poznaniem jak świeci słońce z dnia rozprasza wszelką ciemność pod niebem. - Mt 2,2 i Lb 24,17 - to co padło w artykule św. Sofroniusz: „Nawiedziło nas z wysoka wschodzące Słońce i oświeciło tych, którzy przebywali w ciemnościach. Dlatego podążamy, trzymając zapalone pochodnie. Dlatego biegniemy, niosąc światła”. Ma to również powiązanie z Apokalipsą św. Jana kiedy to Niewiasta obleczona w słońce na głowie winiec z gwiazd 12, gwiazdy to przecież Apostołowie. Tu przedstawia się również dobitnie osoba Maryi jej  ekskluzywnej relacji z Trójcą św. jako ta która uczestniczy w "Tajemnicy Wcielenia" mówi o tym Katechizm Kościoła Katolickiego, w tym także kontekście to jest piękne nawiązanie do katechezy Benedykt XVI W leku W lęku Jezusa streszcza się trwoga człowieka, o tej wyjątkowej relacji Ojca i Syna podczas modlitwy.

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie...